10 Ekim 2011 Pazartesi

Somali'yi çok sevdim...

Geçen hafta Salı günü yolum Somali'ye düştü. Ne zamandır bu ülkeye gitmeyi istiyordum. Kimse Yok Mu Derneği'nin mihmandarlığında gitmek nasip oldu. Sabah saat 8'de İstanbul'dan kalkan uçağımız, 6 saatlik bir yolculuğun ardından Başkent Mogadişu'ya öğlen 2'de indi. Sıcak ve temiz bir Somali havası karşıladı bizi. Fazla vaktimiz yoktu, uçağımız saat 4'te tekrar havalanacaktı. Buraya geliş amacımız Kimse Yok Mu Derneği'nin Türkiye'de okutacağı 300 Somalili lise ve Üniversite öğrencisini alıp gelmekti. Havalimanında bizi bu öğrencilerin yakınları, aileleri karşıladı. Pasaport işlemlerinin ardından bize tahsis edilmiş araçlara binip Cumhurbaşkanı Şeyh Şerif Ahmed'in de katılacağı uğurlama törenin yapılacağı merkeze doğru yola çıktık. Başkent Mogadişu, Somali'nin en gelişmiş şehri olmasına rağmen gördüğüm manzara karşısında şaşkındım. Fakirliğin, yokluğun, düzensizliğin diz boyu olduğu bir kent vardı karşımda. Açlık ve kuraklık burada yoktu, daha çok kırsal kesimlerde görülüyordu ama burası da tarih öncesi bir hayatı yaşıyordu. Her tarafta eli silahlı askerler vardı. Keşmekeşin ve kaosun fragmanları görülüyordu her yerde. Batı sömürüsü altında kalıp da belini doğrultan bir ülke var mıydı ki Somali bu döngünün dışına çıkabilsin. İliğine kadar sömürülmüş bir Somali kalmıştı geriye. Törenin ardından tekrar havalimanına geri döndük. Havalimanı daha da kalabalıklaşmıştı. Çocuklarını Türkiye'ye uğurlamaya gelen aileler, hem sevinç hem hüzünle bekleşiyorlardı. 

Türkiye'de eğitim görecek öğrencilerin pasaport işlemleri yapılırken bizler de Somalilerle sohbeti koyulaştırdık. Kardeş olduğumuzu vurgulayan cümleleri kurmaya özen gösterdik. Gözlerinin içi gülen bu güzel insanlarla muhabbet ettikçe, ümmet olmanın tadına vardım. Hint okyanusunun kıyısındaki bu güzel ülkeyle Anadolu insanının oluşturduğu bağın gücüne hayran kaldım. Hep birlikte fotoğraflar çekildi, birbirimize e-mail adresleri verildi. Uçağımız akşam 8'de Mogadişu'yu geride bırakarak İstanbul'a doğru yola çıktı. Bu kez uçağımızda bizle beraber 309 Somalili öğrenci de vardı. Ülkelerinin daha iyi bir konuma gelmesi için okuyacaklar, vasıflı birer Somali vatandaşı olup ülkelerine geri dönecekler. Somali'nin tekrar kendi ayakları üzerinde durabilmesi için başlatılan bu eğitim seferberliğini önemsiyorum. Somali'ye ilk kez, kafamda bin bir düşünce ile gittim ama  insanlarını, havasını, toprağını çok sevdim. Keşke bir daha bu güzel ülkeye gidebilsem... 

1 yorum:

esra önal dedi ki...

sadece 'çok güzel' demek istiyorum içim gidercesine...